Çagalyk döwründäki görlüp-eşidilen gyzykly wakalar hiç ýatdan çykmaýar. Ol wagtlar meniň üçin hemme zat gyzyklydy. Biz Goşa-guýujyk diýen ýerde ýaşaýardyk. Depelik-daglyk bolany üçin, obamyz bir oýda ýerleşerdi. Adyna Goşa-guýujyk diýilmegiň sebäbi, ýanaşyk edilip, iki sany guýy gazylypdyr, ol guýularyň kim tarapyndan, haçan gazylanyny bilýän ýokdy.

Meniň gürrüň berjek eşegime «Salpyja» diýerdiler. Çopanymyz Gökje daýynyň üç sany eşegi bardy. Iki eşegi elmydama düzde, çopanlaryň ýanynda bolansoň, kän bir görmezdik. Sebäbi, mallary dagda otluk ýerde bakardylar, diňe sagylýan geçileri oba golaý ýerde bakýardylar. Salpyja bolsa, çopanlara azyk çekerdi. Biz geň galardyk. «Öýi nädip tapýarka?» diýip, bir-birimize sorag bererdik.

Salpyja geldigi biz daşyna üýşüp, alagoh edip daşyndan aýlanar ýörerdik. Maýa daýza bolsa, derrew meşiklere aýran guýup, çörek bişirip, garaz, gerek zatlaryny üpjün edip, horjuna ýerleşdirip, Salpyjany yzyna ugratmak bilendi. Biz bolsa, Salpyja bir menzil ýola barýança yzyna düşüp giderdik.

Men çaý başynda eneme «Salpyja nädip öýi tapýar, ýene goşa özi gidýär?» diýip, sorag bersem, enem: – Haýwanlar öwrenen zadyny hiç unutmaýarlar diýdi. Şol günleriň birinde Salpyja alyp giden azykly horjuny bilen yzyna geldi, muny gören adamlar örüde bir harasadyň gopandygyny aňyp, olar Salpyjany öňlerine salyp, çopan goşuna ugraýarlar.

Şol gije güýçli ýel bilen doly gelendigi sebäpli, çopanlar mallary aman saklamak üçin bir gowaga giren ekeni, şonuň üçin-de, Salpyja çopanlary tapman yzyna gelipdir. Salpyjanyň bu eden işine geň galyp, ondan hoşal bolupdyrlar. Adamlar: «Muňa Salpyja diýmän, Akyllyja diýmeli» diýip, gülşüpdirler.

Zuleýha SATLYKOWA,

Balkanabat şäheri.